Donderdag 15 december

Joost en ik werden gisterochtend na het ontbijt bij Hans en Lise rond 9:45uur afgezet bij de Purple Turle waar de leerlingen samen met Jaap, Sacajawea, Heleen en Ben zich al verzameld hadden voor een dagje naar de Indianen in het noordoosten van het eiland. We werden opgehaald door twee busjes met heerlijk luxe airco aan boord. De rit ernaartoe duurde zo´n drie uur en was nonstop genieten van het adembenemende uitzicht. Prachtige diversiteit aan flora, indrukwekkende uitzichten op de kust en de bergen en hier en daar een kolibrie en hagedisje in de bosjes. Het bezoek aan de Indianen was aan de ene kant erg interessant, maar aan de andere kant ook een beetje een teleurstelling. We hadden de hoop gekoesterd dat we in een authentiek Indianendorp op een vrije manier interactie zouden kunnen hebben, maar helaas was ook dit deel van de Cariben al besmet met het toeristenvirus. De vorige generatie indianen had er namelijk al voor gekozen om niet meer vast te houden aan de tradities en rituelen, maar gewoon het leven te leven zoals de rest van het eiland.

De huidige generatie heeft echter getracht om de gewoontes van hun grootouders wederom in ere te herstellen, maar hier tegelijkertijd een manier in gezien om geld te verdienen. Het was dus een openluchtmuseum, waar we vrij veel geld moesten betalen voor een toespraak, een rondleiding en het verplichte uurtje indiaans dansen en muziek moesten ervaren. Het was allemaal erg mooi gemaakt en onderhouden en het was ontroerend om te zien hoeveel deze jong volwassenen de indiaanse cultuur van hun grootouders waardeerden en respecteerden, maar het voelde net alsof we met een cruiseschip op Hawaii waren aangekomen en het allemaal één grote show was. Daar staat dan wel tegenover dat het wel erg interessant was om te zien en te horen hoe het vroeger allemaal echt was geweest. Rond twee uur keerden we weer terug naar Portsmouth en werden we aan de rand van het dorp door Martin, Elskarin, Lambert en Anne ontvangen om met kleine bootjes de Indian River op te varen. De avond viel en in het schemerdonker was dit een magische en mysterieuze afronding van de dag. Overal hoorden we kikkers, krekels en andere dierengeluiden en zagen we vissen, reigers, krabben en vleermuizen tussen en over ons heen vliegen.

De bootjes hebben ons terug naar de Regina gebracht en zodra we aan boord waren had Kes het eten alweer klaar voor ons. Hierna ben ik direct als een blok in slaap gevallen en werd de volgende ochtend gewekt door de eerste zonnestralen door mijn patrijspoort. Ik heb volledig gemist dat we na het eten het anker hebben omhooggehaald en koers hebben gezet voor Roseau, aan de zuidwestkant van Dominica waar de boiling lakes liggen. Ik had nu uitzicht op Roseau terwijl ik Portsmouth verwachtte, dus dat was erg grappig wakker worden. Seacat is vanmorgen om acht uur aan boord gekomen om ons mee te nemen naar de Boiling Lakes en we gaan zo de leerlingen naar de wal overbrengen waar hij een aantal busjes en gidsen voor ons heeft klaarstaan. Seacat is een oude bekende van de kapitein van eerdere trips naar Dominica en is een echte veteraan als het gaat om verkenning van het eiland en hiken op Dominica. Ik ben erg benieuwd wat de dag ons vandaag zal gaan brengen.

Woensdag 14 december

We zijn gistermiddag rond lunchtijd aangekomen in de haven van Portsmouth op Dominica. Nouja, haven is een groot woord natuurlijk voor zo'n prachtig eiland met ongerepte natuur wat nog niet volledig door het toerisme is overgenomen. We hebben het anker uitgegooid in de baai en na 5 minuten klonken de eerste plonzen naast de boot al. Anne en Elskarin zochten direct de verkoeling van het heldere blauwe water en werden spoedig gevolgd door de leerlingen. Ondertussen had Jeffrey met zijn "seabird-bootje" ons al geholpen om van onze vuilniszakken af te komen en had zijn "collega's" opgeroepen om ons vers fruit te komen brengen. Allemaal kleine bootjes omringden ons met briljante namen zoals "Antonio Banderas" (de opvarende waren iets minder aantrekkelijk dan de naam van hun boot doet vermoeden) en"Erik Spaghetti, It's hot!" (waar geen sliertje pasta aan boord te vinden was). Mooi om te zien hoe deze mannen hun brood verdienen en hoe eenvoudig ze zaken voor je gedaan krijgen. Na de lunch en nog een paar lekkere zwemspeeluurtjes rond de boot werden de leerlingen naar de wal gebracht door Anne in de bijboot, maar ook door een aantal leerlingen die de andere rubbere boot konden varen (zoals Joost, Jorrit, Coen en Benjamin) welke Martin tweedehands op de kop had weten te tikken in Cherbourg.

Op het idyllische strand bij de strandtent de Purple Turtle kwam Hans ons ophalen met zijn pickup-truck om ons naar zijn iets hoger gelegen hotel "de Champ" te brengen. Martin en Hans hadden elkaar in het verleden eens ontmoet op een beurs en nadat Martin het emailadres van Hans weer had gevonden was de date voor deze avond snel gemaakt! Heerlijk voorbeeld weer van de favoriete uitdrukking van Martin: "het maakt niet uit wat je kent, maar wie je kent"! Bij Hans en zijn vrouw Lise hebben we genoten van een BBQ bij zonsondergang met fantastisch uitzicht over de baai en Portsmouth en daarnaast ook vooral enorm genoten van de Brabantse gastvrijheid van dit stel. Gelukkig had Hans ook Wifi, dus konden we het contact met de scholen weer afhandelen. Toetsen verstuurd en binnengehaald, de data voor de TU Delft en wederom emails vanuit thuis kunnen opslaan om later te beantwoorden. Lise en Hans lieten ons weten dat ze onder andere veel omzet draaien met de bar dankzij de Amerikaanse geneeskunde faculteit die op het eiland gevestigd is.

Voor deze studenten is De Champ "the place to be" en ook die avond zou na het vertrek van de leerlingen terug naar de boot het feestje losbarsten omdat er weer een semester voorbij was. Het was zo'n warm welkom en zo'n gezellige sfeer dat Joost en ik het aanbod om nog te blijven hangen terwijl de rest terug naar de boot ging, niet konden afslaan. Volgens Lise hadden we een avondje rust en vrije tijd verdiend na drie weken varen met de kids! We hebben heerlijk gedanst tussen de studenten en dominicanen en goede gesprekken gehad aan de bar. Toen Lise er ook nog op stond dat we één van de hotelkamers die nog leeg was zouden gebruiken kon onze vrije avond niet meer stuk. Eindelijk weer eens een heel groot bed dat niet beweegt en een douche waarvan de straal recht naar beneden komt.

Toen het 's ochtends licht was geworden en we de deur naar het balkon open hadden gedaan, konden we beiden een half uur lang niks meer zeggen en alleen maar vol verbazing en met een lachkriebel die de rest van de dag niet meer wegging naar het waanzinnige uitzicht staren. Wat bestaan er toch veel lieve mensen op deze wereld! Na het heerlijke ontbijt van roerei en wentelteefjes met vers vruchtensap weigerden Lise en Hans om ons te laten betalen voor de overnachting. We moesten alleen beloven om zelf in ons leven ook vaak dingen belangeloos voor anderen te doen. "Wie goed doet, goed ontmoet" is de uitdrukking toch?! De karma van dit fantastische stel kan denk ik nauwelijks meer stuk! Joost en ik gaan vanaf nu aan iedereen die we tegenkomen vertellen dat ze naar Dominica op vakantie moeten en dat ze dan absoluut in de Champ moeten verblijven (sowieso was het ook oprecht één van de mooiste plekken die ik in mijn leven gezien heb). Dus bij deze; ga naar www.godominica.com en boek je reis naar het paradijs!

Dinsdag 13 december

Land in zicht! Over een paar uurtjes zullen we aankomen in Dominica! Ik zal nog even de afgelopen paar dagen doorlopen, zodat we straks alle verhalen tot nu toe kunnen oploaden aan land. Afgelopen woensdag en donderdag waren de SAS-uurtjes een groot succes. Terwijl de boordband voorzichtig begon met spelen en jammen gingen de leerlingen bij Sacajawea en Elskarin los met de touwtjes en de papiertjes om prachtige Origami kunstwerken en armbanden te maken. Buiten leerde Jaap zijn groepjes alles over de fotografie en Ben liet zijn leerlingen (inclusief Lambert) prachtige houtskooltekeningen maken. In eerste instantie van de boot en het uitzicht, maar later tijdens het uur wisten ze mij zover te krijgen om model te zitten en later zijn ook Britt en Willemijn vereeuwigd.

Het voelde zo prettig om iedereen weer creatief bezig te zien en zo enthousiast te zien stralen. Het tweede hoorcollege van de TU Delft (zo leuk om op een boot een video inclusief powerpoint presentie van profs van de TU Delft te kunnen zien) was net zo interessant als het eerste, maar op een ander vlak. Dit keer was het namelijk persoonlijk gemaakt, doordat onze eigen metingen werden doorgesproken. Jammer dat de GPS was uitgevallen, waardoor er nog niet erg veel te zien was, maar toch al erg interessant die eerste resultaten.

Kes heeft ons vrijdag en zaterdag een lezing gegeven over zijn antropologisch onderzoek naar de Rastafari en Joost heeft ons die twee avonden getrakteerd op de film "yo tambien". Zondag was het drukkend weer en daardoor een beetje een hangdag, totdat Neptunus aan boord kwam. Het is namelijk traditie dat landrotten worden omgedoopt tot zeemannen als ze de evenaar oversteken, maar vanwege het bijzondere karakter van onze reis was Neptunus iets noordelijk gekomen om deze ceremonie uit te voeren. Één voor één moesten de leerlingen en docenten eraan geloven en het werd een prachtige kliederboel met veel spanning en plezier. Na afloop hebben we met alle opvarenden samen als een haas alle zeilen laten zakken, waardoor de Regina stil kwam te liggen midden op de oceaan. Hierdoor kon iedereen een duik nemen in het donkerblauwe, 27 graden warme, diepe oceaanwater. Wat een ervaring zeg! Dat ga ik nooit meer vergeten. In het oranje licht van de ondergaande zon, met helemaal niks om je heen in de wijde omtrek, behalve een paar mensjes, diep donkerblauw water, lucht en wolkjes en 1 bootje.

Na deze heerlijk verkoelende zwemactie, hebben we wederom met z'n allen heel snel alle zeilen weer gehesen, voordat het echt donker werd. Na het eten zondag heeft de kapitein de bezetting van de bemanning bekend gemaakt bij de scheepsovername. De leerlingen krijgen dan namelijk de volledige verantwoordelijkheid over het schip en de crew kan lekker achterover in de hangmat liggen en alleen ingrijpen als het gevaarlijk wordt. Op vrijdag en zaterdag heb ik met wat leerlingen samen een aantal sollicitatiebrieven opgezet voor de functies kapitein, bootslied, stuurman, kok en technicus voor de machinekamer. Leuke invulling van lesje Nederlands!

Zondagochtend hadden Anne en Martin de sollicitatiegesprekken afgenomen en vanaf gisterochtend varen we onder de volgende bewindslieden: Till als kapitein; Haike, Liselet en Jorrit als stuurmannen; Floris, Coen en Andrea als bootslieden; Douwe en Siebrand als kok; en Joost als technicus vd machinekamer. Het gaat uiteraard nog niet geheel vlekkeloos, maar het is fantastisch om te zien hoe waanzinnig veel ze geleerd hebben in de afgelopen weken. Ze weten waar alles zit, hoe ze hun wacht moeten aansturen, hoe ze een koers moeten uitzetten, etc. etc. Echt genieten! Gister was het dus voor de docenten en de bemanning een ontzettende hangdag. We hadden letterlijk niks te doen en daar varen de meesten onder ons niet echt goed bij. Gelukkig mogen we op en na Dominica het roer weer overnemen en weer lekker lesgeven en meehelpen. We werden zojuist begroet door een school dolfijnen en welkom geheten in de Cariben. We zijn inmiddels omringd door eilanden en eindelijk zien we ook weer vogels. Dat we maar één keer tijdens de oversteek een Dorade hebben gevangen en opgegeten vind ik toch wel teleurstellend. We hadden zulke mooie vislijnen uithangen. Wellicht kunnen we die tussen Dominica en de ABC-eilanden wat verbeteren! We hebben nu zo'n vier dagen op Dominica gepland, vervolgens weer vier dagen varen en dan tot eind december op de ABC eilanden vertoeven. Heb erg veel zin weer om zand tussen mijn tenen te voelen en mijn snorkelsetje op te zetten!

Woensdag 7 december

Ik ben vannacht aangevlogen door een vliegende vis! We zaten na de docentenvergadering nog even bovenop het achterdek te praten met de 8 tot 12 wacht en te genieten van de prachtige, grote halo om de maan. Jaap had ons net de mooie foto's laten zien die hij daarvan geschoten had en ik was juist klaar met het vertellen over de clownvissen die mij tijdens duiken aanvielen als ik te dicht bij hun Anemoon kwam. Het was alsof de vliegende vis in kwestie dit verhaal had gehoord en het wilde overtreffen, want plots zag ik iets op me afkomen vanaf bakboord wat met een enorme snelheid langs mijn wang en schouder en rakelings langs het hoofd van Francis schoot en weer over stuurboord het water in verdween. Eerst dachten we nog dat Anne zo grappig was geweest om een waterballon naar ons te gooien in het donker, maar toen rook ik toch iets raars vanaf mijn schouder. In het maanlicht zag ik nu ook de glinstering van wat achtergebleven schubben en toen viel het kwartje. Francis heeft vervolgens wat gebukt staan sturen, nu wetende dat vliegende vissen dus ook zo hoog over de boot heen kunnen vliegen!

Gister overdag ben ik overigens getuige geweest van de genialiteit en inventiviteit van onze ervaringsdeskundige, aka Martin de kapitein. Er was namelijk 's nachts een stuk van de klauw van de gaffel van het grootzeil afgebroken (wikipedia voor de termen...) en dit moest gemaakt worden. Om nou boven in de mast aan het werk te gaan leek ons niet zo'n goed idee, dus heeft Martin met hulp van de leerlingen en zijn stuurmannen de gaffel vertikaal in het trapgat van de machinekamer weten te krijgen, waardoor het de hele dag leek alsof we een viermaster waren geworden. Toen eind van de middag de kapitein nog zwarter dan de Pieten van de avond ervoor uit het hol tevoorschijn kwam, was alles weer aan elkaar gelast, geslepen en geklust. Het Sinterklaasfeest was maandagavond trouwens een groot succes. De voorbereidingen alleen al zorgden voor grote hilariteit bij de bemanning. Bij gebrek aan schmink moesten Anne, Elskarin en ik namelijk met een verbrande kurk zwartgemaakt worden en aangezien Martin geen baard kon vinden bij het Sinterklaaspak, heeft hij van verbandrollen en ducked-tape een mooie snor en baard gemaakt.

Rond 20:00uur hoorden we vanaf het middendek al 34 stemmetjes het hele genre aan Sinterklaasliedjes brengen. Gewapend met handenvol pepernoten en strooigoed en uiteraard de waterpistolen (de moderne versie van de roe) sprongen wij Pieten naar buiten vanuit de voorvertrekken, gevolgd door kapitein Sinterklaas die al direct de slappe lach veroorzaakte doordat hij dankzij zijn jurk niet over de hoge drempel heen kon stappen. Nadat iedereen bekogeld was met water en snoep begon de Sint zijn prachtige verhaal en mochten Sietske en Siebrand als eerste bij de Sint een surprise ophalen; beiden kregen een boterham met kaas omdat ze altijd zeuren om nog meer eten tijdens de maaltijden. Jaap moest er ook aan geloven en kreeg van de Sint een fles zonnebrand, omdat hij zelden uit zijn hok komt en volgens de Sint dus vermoedelijk bang is voor de zon. Benjamin werd nog getrakteerd op echte kapiteinsliteratuur (de Donald Duck) om zijn leergedrag te stimuleren en Liselet, Brit en Floris kregen een standje van de Sint omdat ze teveel computerspelletjes hadden gespeeld tijdens de lessen.

Vervolgens kregen alle leerlingen kadootjes, zoals chocoladeletters, sleutelhangers en vele andere lekkernijen en presentjes. Iedereen moest erg grinniken dat er zwarte schmink en speculaaskruiden in de kadootjes zat, aangezien dat een beetje mosterd na de maaltijd was voor de Pieten en de kok. Nadat alles was uitgepakt en uitgezongen werd iedereen door de feestcommissie binnen aan tafels gezet en startte het grote "sinterklaaskadootjesdobbelspel". Na een uur lang vol hebzucht te hebben gedobbeld, werd de bel geluid en moest iedereen het kado wat hij op dat moment had ook echt houden. Of dit nu een paar zakjes ketchup waren, een dooie vliegende vis, een zak engelse drop, een gezichtsmasker of een prachtig gedicht van Jaap was, maakte niks uit. Petje af voor de feestcommissie en de keukenploeg van die dag, want alles was heel goed geregeld! Dinsdagochtend verbaasde het me dat iedereen op tijd en vol energie aan de nieuwe lesdag begon, aangezien het feesten en suikers eten nog niet was afgelopen toen ik om half elf naar bedje ging.

We hebben gister de planningen en het groepsproces nog doorgenomen met de mentorgroepen en wat aanpassingen doorgevoerd in het lesrooster. Lambert en ik pakken nu de eerste twee lesuren, het derde uur wordt de Algemene Kennis-les, het vierde uur blijft Spaans en Sacajawea en Joost pakken het 5e en het 6e uur. Jaap loopt rond en springt bij waar hij kan en het 7e lesuur zijn we allemaal aan de slag met de ene keer mentoruur en de andere keer een culturele en creatieve invulling. Vandaag het creativiteitsbuffet, waar de gemiddelde CKV-les wel een puntje aan kan zuigen! De leerlingen kunnen kiezen uit een workshop film en foto bij Jaap, Origami bij Sacajawea, knopenles bij Elskarin, jammen met de boordband en Joost, tekenen en schilderen bij Ben en bij mij een workshop schrijven. De leerlingen maken dankbaar gebruik van de mogelijkheid om in het 2e of het 6e lesuur hun toetsen te maken. De ene leerling is namelijk juist 's ochtends energieker en geconcentreerder en bij de ander is dat juist 's middags. Zo is iedereen weer blij!

Maandag 5 december

We hebben net pepernoten gekregen van de kapitein, want het is Sinterklaas! Ik had het zojuist met Evie, Yke en Jorrit erover dat het op dit schip en met dit klimaat heel raar is om Sinterklaas te vieren. Je bent er eigenlijk helemaal niet mee bezig en ook de 11de van de 11de is ons zo goed als ontgaan (op een paar provisorisch gekluste zaklampen aan hengels na). Dat het bijna kerst is realiseert ook niemand zich echt.

Dankzij het warme weer is echter het dekschobben wel een enorm feestje geworden. Met behulp van de verscheidene waterpistooltjes aan boord loopt dit elke keer uit op een watergevecht. De ene keer wat groter dan de andere keer, met gistermiddag de topper: het hele achterdek stond vol met zo'n 30 gillende en lachende pubers en iedereen was doorweekt (vooral onze stuurman Anne, die toch stiekem wel de grootste puber van ons allemaal is)! Vooral Benjamin en Francis weten inmiddels heel goed hoe je met een waterslang moet omgaan! Een paar leerlingen waren zo verstandig geweest om het middendek op te zoeken en uit de Line of Fire te vluchten en de keukenploeg stond zwetend in de keuken jaloers door de ramen naar boven te kijken. Gelukkig eten we sinds deze week buiten, dus konden Willemijn, Evie en Renée ook lekker afkoelen na het maken van hun heerlijk hutspot (het is tenslotte december...). Na de pizza waar ze ons vervolgens die avond ook nog op trakteerder ben ik heel benieuwd of Coen, Sanne en Merwin dit niveau wel kunnen evenaren vandaag. Het rook wel al heel erg lekker naar vanillesuiker vanmorgen in de keuken, dus ik verwacht toch minstens wel wat eigengemaakte lekkernijen bij de Sinterklaasviering!

Gisteravond ook weer het spel weerwolven gespeeld met 18 personen en ik had nu zelfs de bluf-pogingen van Lian, Liv, Liselet, Douwe, Tess, Sietske en Daisy enigszins door. Zij zijn erg goed in dit spel, maar ik begin het nu te snappen! Verder zijn we afgelopen week druk bezig geweest met voorbereiding en leren voor toetsen en de afname van de toetsen. In totaal hebben we al meer dan 60 werken afgenomen en de meeste leerlingen hebben al zitten zwoegen op één of meerdere proefwerken. Er begint nu ook steeds meer duidelijkheid te komen over de planners en de toetsen en dat schept een hele hoop rust bij iedereen. Sommigen, zoals Stijn, Meilin en Siebrand, lijken er vrij stoicijns over en maken zich geen zichtbare zorgen, maar ik vermoed dat ook zij wel behoefte hebben aan overzicht en duidelijkheid. Zolang iedereen maar weet wat ze moeten doen, zijn ze bijna niet meer te stoppen en werken ze zoals eerder ook al gezegd zeer zelfstandig en geconcentreerd door.

Eind van de dag merk je wel dat lesdagen van zo'n 8 klokuren best vermoeiend zijn, maar het went snel; vooral ook omdat het om de dag is. Het grootste deel van de groep heeft nu ook de routine gevonden om tijdens zijn of haar wachtdagen ook literatuur te lezen voor de lijst, of huiswerk en leerwerk bij te houden. Knap hoor, want het is allemaal behoorlijk zwaar voor ze, maar de spirit blijft erin zitten! De musical heeft nu ook een "taskforce" en de start is gemaakt. Het globale verhaal is bepaald en nu wordt er door onder andere Wouter, Jeltje, Yoram, Joost, Renée, Evie, Sanne, Haike en Dianne aan de tekst gewerkt en aan de muziek. De kapitein heeft mij laten weten op Bermuda goede contacten te hebben, dus met een beetje mazzel staan we over een paar maandjes in het "City Hall" een optreden te geven voor de burgemeester en zijn connecties! Lijkt me een mooie start voor de podium-talenten die we hebben aan boord. De zangkwaliteiten onder meer van Britt en Andrea moet iedereen een keer gehoord hebben en de muzikaliteit van Floris, Joost, Anna, Till, Jules en Wouter verdient een groot publiek (om maar een paar van de vele voorbeelden te noemen)!

Al met al dus een mooie tweede volle lesweek gehad en zin in de derde! Ik ben nu bijna klaar met het surveilleren bij de toetsen van vandaag. Yke en Marleen liepen net met een goed gevoel weg van hun toetsen M&O en Natuurkunde en gaven aan dat ze het waarschijnlijk wel goed gemaakt hebben. Evie zit nog te zuchten boven haar Economie-toets, maar aangezien een onvoldoende voor haar net zo raar is als een witte kerst op deze reis, komt dat ook vast wel goed! Vanavond eerst maar eens even het kadootjes-dobbelspel spelen, wat georganiseerd wordt door onze feestcommissie bestaande uit Yoram, Steffi, Haike, Kes, Dianne, Coen en Jeltje en dan genieten van de Sint- en Pietkwaliteiten van ons komische duo Martin & Anne! Kijken wie er allemaal braaf zijn geweest in de ogen van Sint Martin en wie er in de zak gestopt worden door Piet Anne... Verheug me ook al erg op de reacties van de leerlingen op de zelfgemaakte kadootjes van de dochter van de kapitein!


Pagina laatst bijgewerkt door Mappits op 26-11-2011 11:46