zaterdag 31 december

Bij de leerlingen bespeurden we de laatste paar dagen wat stress met betrekking tot het feit dat we straks 3 weken lang niet aan boord zijn, maar in Panama op avontuur. Zij kregen het gevoel dat ze straks weer achterstand zouden oplopen, terwijl ze nu eindelijk weer een beetje bij zijn qua planning van hun school. Daarom stonden de laatste dagen van 2011 in het teken van school en huiswerk maken. Ik ben elke leerling individueel afgegaan om te vragen wat het volgende korte termijn doel is, oftewel van welk van ze de volgende toets gaan maken of aan welk verslag ze momenteel werken. Vervolgens samen met deze leerling een reële planning gemaaktvoor dat vak en eventueel het vak erna. Hierdoor was het overgrote deel van de groep zo gemotiveerd met hun schoolwerk bezig, ook tijdens hun wachtdagen, dat we nog vóór het nieuwe jaar in totaal 35 toetsen hebben kunnen afnemen. Zelfs Britt en Floris, die weer enigszins met zeeziekte kampten, wisten hun toets te maken.

Daarnaast hebben we op advies van de leerlingen het SAS-uurtje, de spaanse les en het ervaringsleer-lesje voorlopig afgeschaft om meer ruimte te creëren voorzelfstudie. We gaan op de San Blas het geleerde spaans direct in de praktijk brengen en hier vervolgens op inspelen met nabesprekingslessen. De stof blijft dan veelbeter hangen en het nut van de lessen wordt ook veel duidelijker voor menigeen. Sinds we donderdag zijn vertrokken uit Aruba speelt de zee echter niet mee met onze plannen. Het is de meest gekke zee die we tot nu toe hebben meegemaakt. Het weer is namelijk best kalm met blauwe lucht en nauwelijks schuimkoppen op de golven. De golven zelf zijn echter kort en hoog in plaats van de geleidelijke ruime deining die we de laatste tijd gehad hebben. Hierdoor slaat er elk half uur wel een golf over het dek met alle gevolgen van dien. Gelukkig had onze allerliefste kapitein ons al gewaarschuwd en stonden de ramen naar de slaapkamers dicht, dus tot op heden nog geen natte bedjes.

De was die hangt wordt alleen nooit droog op deze manier en leerlingen die aan dek studeren krijgen zo nu en dan spetters in hun nek of zeewater over hun boeken en schriften. Met warm weer is dat allemaal niet zo erg, maar Marijke (onze camerajournaliste) moet nog ingeslingerd worden en merkt tijdens haar lessen binnen dat zeeziek worden geen pretje is. Ze slaat zich er kranig doorheen en weet na af en toe een korte pauze aan dek toch elke les weer tot een goed einde te brengen en dankzij de pillen van Sacajawea en Elskarin heeft ze alles prima onder controle. We hebben nu twee rondes gehad cameralessen gehad en vanaf de San Blas zullen we met de derde lessen beginnen voor alle leerlingen. Jammer genoeg kom ik er zelf niet aan toe om mee te doen, want ik vind het razend interessant wat ze allemaal te vertellen heeft! Voor vanavond stond ook eigenlijk de bonte avond en de nieuwjaarsviering op het programma. Je hoorde en zag iedereen druk repeteren met dansje, liedjes en shows.

Het belooft nu al een mooi festijn van creativiteit te worden! De feestcommissie heeft ons echter zojuist laten weten dat de bonte avond wordt doorgeschoven naar de eerstvolgende avond dat we stilliggen, aangezien er wel wat dansende acts zijn die niet veel profijt zullen hebben van de hoge korte golf! Bovendien hebben we als we stilliggen geen wacht en dan kan tenminste iedereen tegelijk van het feest genieten. Vannacht zullen we wel om 0:00uur met z'n allen met oliebollen op het achterdek het nieuwe jaar inluiden. Ik vind het een heel gek idee dat het straks alweer januari is terwijl ik nog altijd de zomer in mijn bol heb. Daarnaast heb ik nog helemaal niet het gevoel dat ik alweer 2,5 maanden geleden mijn huisje in Haarlem voor het laatst gezien heb. Time flies like an arrow and fruit flies like a banana!

nacht van 28 op 29 december

Over een paar uurtjes als het weer licht is, rond zeven uur 's ochtends, gaan we deze laatste Antil verlaten. Het is nu half één 's nachts en alle kinderen liggen allang en breed te slapen. We zijn met de bemanning nog even aan het nagenieten van de prachtige dagen die we hier gehad hebben. Na het kerstdiner hadden we maandag een heerlijke stranddag voor de kids, dinsdag bezoek aan het natuurpark en een eilandtour met een party-bus (super-idee van onze kapitein) en woensdag een zeer geslaagde lesdag in combinatie met de nieuwe voorraden inslaan en mega-grote schoonmaak. Alle kinderen hebben zo hard gewerkt dat ze om elf uur zojuist de oogjes niet meer open konden houden. Ik heb er nu ook erg veel moeite mee, dus ik hou het kort dit keer. Aruba heeft hele mooie plekken, maar is naar mijn smaak toch wel erg toeristisch. Overal rijden zoveel dikke Amerikaanse bakken dat ik me erover verbaas dat dat allemaal op één eiland past en met elk cruise-schip worden zoveel blanke rijke stinkerds aan wal gelaten dat je vergeet wie ook alweer hier de echte bewoners zijn. Alles is erg duur en elke winkel probeert je binnen te lokken om vreselijke souvenirs danwel dure sieraden te kopenLos daarvan zijn we met z'n 44-en heerlijk tot rust gekomen en hebben we genoten van de palmbomen en de parelwitte stranden. Onder de link van de Aruba pics vind je naast mijn foto's een hoop ongekend fototalent van Sacajawea, die wel mee was met de tours terwijl ik op de boot paste deze keer. Veel plezier, succes met de boa vinden in de foto's en tot over een weekje vanuit de San Blas eilanden!

Maandag 26 december

Het kerstdiner gisteravond was briljant! Even in het kort: nadat we zeer snel gecleared waren bij de douane zijn we richting Oranjestad gevaren en hebben het anker uitgegooid in een baai aan de rand van de stad. Vervolgens is iedereen zijn of haar allermooiste pakje gaan aantrekken en heeft de feestcommissie het dagverblijf heel sfeervol versierd, echt super gedaan! Toen mocht iedereen plaatsnemen voor het fantastische driegangen menu bestaande uit de garnalencocktail, gevolgd door peppersteaks met rozemarijn-aardappeltjes en als toetje een heerlijke wafel met chocolade en meloen. De docenten en bemanning waren de bediening en afwasploeg en de kapitein heeft zich kapot staan werken in de keuken bijgestaan door leerlingen uiteraard. En wat je doe je als puber na een kerstdiner op de boot als er allemaal keurige meisjes in prachtige jurkjes naast je staan??? Zwemmen natuurlijk! Iedereen werd het water ingegooid en spoelde de hitte van het diner van zich af. Niemand bleef gespaard en de meesten meiden werden er wel tientallen keren ingegooid, ook de docenten moesten eraan geloven! Daarna een kleine disco nog aan boord en toen iedereen uitgedanst was in de kleine uurtjes werden de bedjes in de hutten weer opgezocht.

Inmiddels zitten Marijke en ik bij een heerlijk sjiek hotel (talk of the town) gebruik te maken van het internet onder het genot van heerlijke limonade met uitzicht op het luxe zwembad. De rest van de groep houdt een paar meter verderop een sportdag aan het strand. Echt genieten om vanaf de bijboot de blije koppies boven het azuurblauwe water uit te zien komen en de vrolijke kinders onder de palmbomen en over het prachtige witte strand te zien ballen en rennen. Ik ga nu eens even een zoveelste poging doen om met mijn familie te skypen, aangezien we waarschijnlijk vanaf overmorgen weer zeer slecht bereikbaar zullen zijn qua internet en telefoon. Veel plezier met de foto's onder het kopje kerst!

Zondag 25 december

We varen nu Aruba binnen. Tot nu toe heb ik alleen nog maar wat industrieterrein gezien, maar volgens de google-earth map van Anne barst het eiland van de strandjes en idyllische plekjes. We zullen het snel genoeg merken, want binnen nu en een half uur zal het anker uitgeworpen worden. We zijn vanmorgen rond 8:00uur weggevaren uit Curaçao en dus redelijk snel de afstand weten te overbruggen (het is nu 18:00uur). Zodra we stilliggen gaan we de wekelijkse veiling weer doen en hierna gaat de feestcommissie ons verrassen met een prachtig kerstdiner, tenminste, als we ons allemaal uiteraard op ons paasbest (euh, kerstbest natuurlijk) hebben uitgedost.

De grote schoonmaak van vanmorgen ging een stuk soepeler nu de kids het kaartje-trekken systeem doorhebben en ook inzien hoe belangrijk een schone boot is. Ik kon rustig de toetsen die gemaakt zijn inscannen, zodat we deze nog vóór vertrek uit Aruba kunnen versturen. We blijven 3 volle dagen op Aruba en zodra Lambert weer aan boort is woensdagavond (hij is met zijn vrouw samen kerst aan het vieren op Curaçao alwaar hij tien jaar gewoond heeft) vertrekken we weer voor een zeiltocht van zo'n 5 dagen naar de San Blas eilanden.

We hebben zojuist vergaderd over het Aruba-programma en vooralsnog zullen we morgen op het strand het "over the line" spel doen (voorgesteld en uitgewerkt door Francis, Willemijn en Renée), gevolgd door vertrouwens-oefeningen en teambuilding opdrachten van Jaap om het contact met elkaar nog veiliger, vertrouwder en opener te krijgen. Hierna gaan we een sportdag doen op dat strand, inclusief zwemmen en snorkelen. Dinsdag zullen we waarschijnlijk de rest van het eiland gaan zien, met name de natuurlijke bronnen en de ruige noordkust.

Woensdag gaan Kes en Martin weer shoppen voor het eten aan boord voor de komende paar weken, dus zullen we die dag weer de stores moeten uitvoeren en bekijken waar alles nu weer opgeborgen dient te worden. Voor en na deze stores zullen de kinderen weer aan hun schoolwerk moeten, maar dit kan zeker wel afgewisseld worden met een frisse duik van de boot af! We hebben genoten van Curaçao en zijn erg benieuwd wat Aruba allemaal voor ons in petto heeft. Vrolijk kerstfeest allemaal! De volgende berichten zullen waarschijnlijk pas in San Blas op de website komen, dus bij deze ook vast een heel gelukkig nieuwjaar!

Zaterdag 24 december

Gistermiddag ben ik met Jaap samen nadat we alles hadden bijgewerkt op zoek gegaan naar een Wi-Fi spot om mijn website up te loaden en om alle emails af te handelen. We zijn eerst gaan zitten bij het Iguana-café, aangezien hier Benjamin, Till en Merwin ook lekker aan het skypen en facebooken waren. Echter lukte het ons niet om toegang te krijgen, waarschijnlijk omdat er teveel man tegelijk op internet zat. Het bleek ook niet zo'n rustig plekje als we hadden gedacht, want er kwamen voortdurend auto's en toeristen langs en de pontjesbrug maakt een enorm motorlawaai als die open en dicht gaat. Ook was het café zo hip dat de muziek natuurlijk net en paar decibel harder stond dan je zou willen. Wat ook echt bizar overkwam waren de stoomwolken die uit de parasols over het terras werden gespoten. We realiseerden ons toen we er zaten dat dit de airco was, met een drupje antimuggenspul erin. Pfff, echt vreselijk nep allemaal en veel te toeristisch naar onze smaak. Daarom zijn we na één drankje Punda verder ingelopen en onderweg zagen we onze leerlingen in de winkelstraat lekker shoppen.

Uiteindelijk kwamen we op een pleintje uit waar een zuidamerikaanse bar zat en besloten te vragen of ze hier internet hadden. Dat werd na een hoop spaans heen en weer gepraat uiteindelijk voor ons geregeld. Nadat we al het online werk afhadden zijn we naar het wilhelminaplein gegaan om bij een ontzettend hollandse tent de "catch of the day" te eten. Na heerlijke, diepe gesprekken terug naar de boot gewandeld. Vanmorgen nog wat toetsen afgenomen en wat leerlingen laten studeren en vervolgens met z'n allen naar het slavenmuseum gelopen. Ik ben zelf niet mee naar binnen gegaan (had het bij mij vorige bezoek aan curaçao al gezien), maar ben in Otrabanda gaan winkelen. Tijdens de lunch hoorde ik dat iedereen het een erg goed museum had gevonden. 's Avonds ben ik samen met Elskarin, Martin en Kes gaan eten bij La Congas, achter het Wilhelminaplein. De eigenaar van deze tent is van de Buena Vista Social Club en het was dan ook een heerlijke swingende avond met kerstdinerende families om ons heen en erg smakelijk eten. De leerlingen hebben de rest van vandaag ook fijn hun eigen plan getrokken en heerlijk genoten van Curaçao.

Vrijdag 23 december

Wat een prachtig zicht vanmorgen bij zonsopgang. We liggen nu aan de wal in de wijk Scharloo en ik zag Otrabanda aan de overkant steeds meer belicht worden door het opkomende zonnetje. De wijk Punda naast ons lag nog volledig in stilte gebaad dankzij het vroege tijdstip. Eindelijk was het ook droog en blauw boven mijn hoofd en je voelde al dat het een warme dag zou gaan worden. Ik heb heerlijk met mijn kopje koffie aan dek de pontjes en sleepboten zitten bekijken die af en aan voeren en de Koningin Emmabrug die open en dicht draaide, totdat mijn rust zwaar verstoord werd door een enorm cruiseschip wat recht tegenover ons kwam te liggen.

De kids waren inmiddels ook al wakker en klaar met ontbijten, dus de tweede lesdag van deze week kon van start gaam. Wederom ging iedereen verbazingwekkend snel en gemotiveerd aan het schoolwerk. Dit had waarschijnlijk ook wel iets te maken met het feit dat de keuze bestond uit het schoonmaken van het dagverblijf, de keuken en de natte cellen of schoolwerk. Marijke heeft de laatste drie groepen camerales gegeven en is dus nu al klaar met de eerste van de vier lessen die een ieder zal krijgen. Fijn dat dat alvast achter de rug is, want dat was logistiek gezien nog best een zware klus! Wederom wisten elf kinderen een toets zo goed voor te bereiden dat ze deze nog vóór de lunch met een goed gevoel konden maken.

De schoonmaak- en opruimploeg werkte ook lekker hard door, waardoor we om één uur richting centrum konden vertrekken. We zijn bij de Matthey Werf waar we aan de kade liggen langs het Waaigat gelopen en onderweg de Drijvende Markt aangedaan. Vlakbij het bus-station en het postkantoor bevindt zich de Oude Markt en hier hebben we in een grote foodcourt de lokale keuken van Curaçao kunnen proeven met de hele groep. Het eettempo en de stilte aan de tafels duidden erop dat het zeer goed is bevallen.

Na het eten was iedereen vrij om te gaan en te staan waar ze wilden. Een groepje is met Anne en Elskarin in de bijboot op weg gegaan naar een strandje om te snorkelen, een andere groep is een eilandtour gaan doen en weer anderen zijn naar Mambo Beach of de shops en internetcafé's vertrokken. Jaap en ik zijn nog aan boord om wat bij te werken en tot rust te komen. Morgenochtend vindt er nog een studeer- en toetsenochtendje plaats, waarna we koers zullen zetten richting Slavenmuseum. Na het Slavenmuseum kunnen de kinderen weer de stad in op eigen houtje en zondagochtend gaan we koers zetten voor Aruba.

De hele zondag zal in het teken staan van de kerst en de feestcommissie heeft iedereen er al op gewezen om vandaag of morgen nog wat feestelijke kledij bij elkaar te zoeken hier in Willemstad. Kes vertelde mij zojuist dat het de bedoeling is dat de docenten en crew in de bediening zullen staan tijdens het galadiner. Persoonlijk lijkt mij dat een leuk plan, maar ik ben benieuwd hoe mijn collega's hier over zullen denken! Ik merk verder dat ik weer erg moet wennen aan drukte, auto's en mensen om mij heen. Willemstad ziet er heel uitnodigend uit, maar toch vind ik het ook weer heerlijk om even alleen aan boord te zitten met Jaap en onze stuurman Ben.

Donderdag 22 december

Ondanks dat de kinderen gisterenavond na het ijsje aan de wal nog lang jolig en uitgelaten waren, zat toch iedereen (niet allemaal even fris en fruitig) keurig om 7uur aan het ontbijt. Directeur Joost had namelijk een eilandtour voor ons georganiseerd en we zijn de hele ochtend van 8:00uur tot 13:00uur rondgereden in een grote bus over het eiland. De gids in de bus heeft ons op een zeer vermakelijke manier vanalles en nog wat verteld over de vogels, de planten, de mensen, de huizen en al het andere wat we onderweg tegenkwamen.

De groep is ook nog onder leiding van de rangers een uur gaan hiken langs de noordkust en door het Washington Slagbaai National Park. Op de terugweg kwam voor de kinderen het toppunt van de dag: ze mochten een half uurtje shoppen in de spiksplinternieuwe AH van het eiland. Je had de ronde oogjes en open moeten zien bij alle snoeprekken. Het was alsof ze al maanden geen chocolade meer gezien hadden! Met ieder zijn eigen boodschappentas vol lekkers zijn we uiteindelijk met de bijboot weer aan boord van de Regina Maris gebracht. We konden namelijk niet aan onze oorspronkelijke kade blijven liggen, omdat er twee joekels van cruiseschepen (ik schat zo'n 2000 toeristen per schip) die ochtend de haven binnen waren gekomen.

Het verschil in het stadje was ook duidelijk te merken, want waar het woensdagochtend nog een beetje als spookstad voelde, stonden nu alle kraampjes uitgestald, alle winkels vol en open en hoorde je op elke hoek van de straat mannen hun fantastische tours op en om het eiland aanprijzen en verkopen. Het was uiteraard een lichte teleurstelling dat we het eiland, maar vooral de gastvrijheid van Joost en Lennart en alles wat ze voor ons gedaan hebben, vroegtijdig moesten verlaten. Dit zijn zeker contacten die we voor volgend jaar moeten koesteren! Dan moeten we er echter wel voor zorgen dat we buiten de kerstvakantie aanmeren, want dan kunnen we gewoon alle docenten en leerlingen van VWO-4 aldaar trakteren op een lekker zeiltochtje met de Regina Maris! Zo gaat dat echter op een schip; je weet nooit precies wat de planning is en wanneer die gewijzigd wordt.

Anne, Elskarin en Martin hadden vanaf 10:00uur die ochtend drie uur lang liggen dobberen voor Kralendijk en rondjes om klein Bonaire gevaren om op ons te wachten. De verveling was nog te voelen toen we aan boord stapten en de vreugde was groot onder hen drieën, maar ook bij ons, op het moment dat de motor uit kon en de zeilen weer de eerste vlagen wind wisten te vangen. Na de lunch hebben we iedereen die geen wacht moest lopen aangespoord om aan school te gaan werken, ook diegene die officieel geen lesdag hadden. Ik heb een informele afspraak met ieder kind persoonlijk gemaakt dat ze het grootste deel van hun tijd ook buiten de lesdagen aan schoolwerk gaan besteden. Alleen de avonden en de zondag zijn nu nog voor spelletjes spelen, relaxen en films kijken. Als je geen wacht hebt en niet hoeft bij te slapen of keukenploeg bent, heb je dus nu altijd een studieboek voor je neus, tenzij je aan wal bent om de cultuur en de natuur van de nog onbekende werelden die we tegen gaan komen te ontdekken.

Marijke heeft eind van de middag nog een groep camerales gegeven en Jules heeft achter elkaar door twee proefwerken wiskunde erdoorheen gejast. Ik heb wederom genoten van de mate van flexibiliteit van de kinderen, die zonder morren over het verlies van een halve dag vrij op Bonaire zich keihard op het leer- en maakwerk storttten. Zelfs toen het donker werd, ging de kerstverlichting op het middendek aan en bleef iedereen hard doorwerken tot het avondeten om half acht op tafel stond. Tijdens het eten van onze lekkere tomatensoep of champignonsoep werden we echter met het "alle hens aan dek" erop gewezen dat we al bij Curaçao waren aangekomen. Wat ons toen aan zich openbaarde leek wel een sprookje. Het was namelijk kerstkoopavond in Willemstad en overal hing kerstverlichting en stroomden toeristen en locals de straten van Otrabanda en Punda uit om ons te zien binnenkomen.

De Pontjesbrug draaide voor ons open en ik heb indat kwartiertje dat we aan het aanleggen waren muisstil genieten op het achterdek om me heen zitten kijken. Wat een sfeer! De geuren en de muziek die ons tegemoet kwamen deden de leerlingen letterlijk tegen het plafond stuiteren en aangezien ze allen zo braaf hadden gestudeerd de hele dag hebben we ze direct toestemming gegeven om de kade op te gaan en rond te gaan kijken in Otrabanda. Toen ze later die avond op het afgesproken tijdstip weer terug aan boord waren, kon ik ze nauwelijks stil krijgen vanwege alle enthousiaste en vrolijke verhalen over de kerstsfeer in Willemstad.

Woensdag 21 december

We hebben de hele dinsdag in de regen keihard door kunnen zeilen, terwijl de lesgroep de ene keer binnen en dan weer buiten aan hun schoolwerk konden zitten. In de nacht van dinsdag op woensdag zijn we door het snelle varen rond 1:00uur aangekomen op Bonaire. Ik lag te slapen op de bank bij Jaap en werd wakker van de drukte op het dek. De wacht van 8 tot 12 en de wacht van 12 tot 4 waren hard aan het werk om alle zeilen te strijken en met het ophangen van de fenders, want voor het eerst in de Cariben lagen we aan de kade. We konden nog niet veel zien van Kralendijk, want we lagen op de plek waar alle cruiseschepen liggen en dit is typisch havengebied. Toen de motor uit was en we vastlagen, hebben we alle kinderen naar bed gestuurd en met de bemanning nog even wat zaken doorgesproken. Uiteindelijk rond 2:00uur ook weer lekker mijn bedbankje ingedoken en een paar uur later rond half acht zat iedereen aan het ontbijt. We konden nu een stukje van het hoofdstadje zien en het zag er kleurrijk uit. Joost (de derde alweer, dus dit werd grote grote Joost), directeur van de middelbare school van Bonaire voor de bovenbouw, kwam bij ons op de koffie om te vertellen wat hij voor ons had georganiseerd. Hij had zelfs een paar lokale VWO-4 leerlingen zover gekregen om in hun kerstvakantie met ons mee te gaan. Iedereen is vervolgens aan de slag gegaan met het hele schip weer spic en span te maken en vervolgens was de ochtend vrij voor iedereen om een beetje te verkennen. Ik ben zelf een lokale simkaart gaan kopen en heb mijn website weer ge-upload. Daarna weer terug naar de boot en na de lunch zijn we met de hele groep naar het Wilhelminaplein gegaan in het centrum, waar een fantastische oude schoolbus op ons stond te wachten. Samen met directeur Joost, Natuurkunde docent Lennart en 5 Bonairiaanse leerlingen zijn we naar het mooiste onderdeel van het Bonaire National Marine Park, genaamd Lac, gereden. Onderweg zagen we al flamingo's, leguanen en wilde ezels en een ruig landschap dat dankzij het lang aanhoudende regenseizoen groener was dan menig inwoner van Bonaire gewend was. Aan het begin van het mangrove gebied werden we door rangers van STINAPA (onderdeel van de Dutch Carribean Nature Alliance) ontvangen en na een introductie over het natuurgebied ging 1/3 deel van ons met kano's de mangrove in en 2/3 deel kreeg een vuilniszak en begon aan de grote schoonmaak van deze prachtige plek. Het was zo'n twee kilometer lopen naar de kust en het was ongelooflijk wat we onderweg, maar vooral ook in de branding allemaal aantroffen. Bergen en bergen met plastic zooi en bierflesjes lagen overal in de bosjes en op de stranden. De ene na de andere vuilniszak raakte vol en de rangers reden af en aan om van onze kinderen de volle zakken aan te pakken en in de pickup truck te laden. Wat gaf dat een heerlijk gevoel om met z'n allen iets terug te doen voor het milieu! Je zag onze leerlingen zo volledig toegewijd bezig zijn, dat ik er een brok van in mijn keel kreeg. Nadat iedereen de kano-tocht had gedaan en klaar was met snorkelen op ons idyllische plekje (Douwe, Benjamin en Merwin hadden zelfs een octopus gezien) reden we weer terug naar de boot. De buschauffeur had een beetje haast ivm een andere groep en daarom moest directeur Joost nog een paar keer met zijn auto op en neer rijden om onze laatste groep kanovaarders naar de boot te brengen. Die avond heerlijk op de boot gegeten met de Bonairianen en nagenoten van de goed-georganiseerde dag. Grote grote Joost en Lennart hadden zelfs voor vruchten, krentenbollen en drinken gezorgd. Heerlijk om een uitwisseling te hebben met dit soort lieve, verantwoordelijke en hartelijke mensen die overal over nadenken!

Dinsdag 20 december

Gisteren was de eerste lesdag op de Caribische Zee in plaats van de Atlantische Oceaan. Het lijkt sindsdien net alsof we weer vanaf Cherbourg naar Tenerife aan het zeilen zijn. De ochtendles werd onderbroken door een school dolfijnen en we zijn sinds gistermiddag zo hard aan het varen dat we waarschijnlijk te vroeg aankomen op Bonaire en dus in het donker moeten aanleggen. Gelukkig kan onze kapitein alles aan, dus ik maak me geen zorgen. We varen zo'n 10 a 11 knopen en liggen voortdurend scheef! Iedereen verzamelt weer fijn blauwe plekken en schammen op z'n benen en armen. Hierdoor werd de keukenploeg gister misschien ook wel een beetje afgeleid, want in de appeltaart van Sietske, Joost en Merwin was het aantal theelepels zout vervangen door eetlepels zout. Dankzij een paar grote scheppen suiker was het prima te eten en ach, met dit hete weer is wat extra zouten natuurlijk helemaal zo gek nog niet! Gisteravond hebben ze het na de veiling weer goed weten te maken door voor ons tot minstens half tien in de keuken pannenkoeken staan te bakken, badend in het zweet. We hebben Marijke leren weerwolven en die begint de smaak van dit blufspel ook al enigszins te pakken te krijgen. Verder ben ik overdag verrassend druk geweest met de lessen en de toetsen en heb daarnaast met Marijke nog een schema weten op te stellen voor de eerste twee rondes van haar introductielessen aan de kinderen. De slingers hangen eindelijk weer eens in het dagverblijf, want Douwe was gister jarig en Liselet vandaag. Het is een raar gevoel om even twee lesdagen te hebben en dan straks weer een paar dagen aan land een uitwisseling te hebben met een school op Bonaire. De concentratie is lastig vast te houden, zowel bij de docenten als bij de leerlingen (dat merk ik nu bij het nalezen ook wel aan dit blogje). Vanmorgen is Marijke begonnen met de eerste lessen en tijdens de lunch was ze al vrij positief over de inzet van onze leerlingen en de leergierigheid. Ze kwam me net ook vertellen dat ze erg te spreken is over de ideeën en verhalen die de kinderen weten te produceren. Dat wordt nog wel wat met onze cameramannen en -vrouwen in spé! Verder is echt hondenweer (wellicht meegekomen in de bagage van Marijke) in het kwadraat. De regen komt samen met het opspattende water in grote stromen horizontaal over het dek heen. De meesten onder ons hebben nergens last van, maar voor Marijke is het een zware vuurdoop. We hebben net haar middaglessen moeten cancelen omdat ze zeeziek is. Wel gaaf om te zien hoe onze kinderen zo met haar meeleven. Ze weten als geen ander natuurlijk hoe erg het kan zijn. We hadden sinds vannacht ook een verstekeling aan boord. Een prachtige keerkringvogel was waarschijnlijk tegen een mast opgevlogen en lag versuft aan dek tot en met de lunch zojuist. Tijdens onze heerlijke pastahap van Haike, Andrea en Jeltje begon hij echter weer te bewegen en vliegpogingen te ondernemen. Ik kon het op een gegeven moment niet meer aanzien en heb hem opgepakt en over de rand van de boot getild onder luid protest van de kinderen die het wel leuk vonden om een huisdier aan boord te hebben. Gelukkig stortte de vogel niet direct in zee, maar vloog keurig richting horizon en verdween uiteindelijk stijgend uit het zicht. De lessen zijn op dit moment gestaakt, deels omdat het niet meer te doen is aan dek (alles schuift heen en weer en is doorweekt) en deels omdat de wacht wel wat extra hulp kan gebruiken bij het varen. Toch een iets ander welkom dan wij in de Caribische zee voor ogen hadden, maar het mag de pret niet drukken. Iedereen doet alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat je alles, inclusief je zelf, weer heel goed moet vasthouden en vastzetten. Het is dus toch waar dat alles went behalve een vent! Van mij mag het zonnetje wel weer doorbreken...

Zondag 18 december

Wat leuk! De kapitein heeft de kinderen een nieuw kaartspel geleerd zojuist; het-grote-schoonmaak-kaartje-trek-spel! Op elke speelkaart stond een schoonmaakopdracht, bijvoorbeeld kompas poetsen, dek schobben, ramen lappen of wc's schoonmaken. Elke leerling heeft nu een eigen taakje en iedereen is deze nu aan het uitvoeren. Verder was het vandaag een heerlijke zondag. Bij het opstaan zag ik al direct dat we Martinique al zover achter ons hadden gelaten, dat we alleen nog maar 360 graden zee en golven hadden. Helaas wat weinig wind, dus weer de motor aan, en hierdoor was het ook wat benauwd overal. Gelukkig voelde de kapitein dit ook haarscherp aan en zijn we om twee uur 's middags gaan body-surfen en vervolgens hebben we om half drie de boot stilgelegd om met z'n allen heerlijk in het water te plonsen. Na die verkoelende duik kregen we een korte toespraak van de kapitein waarin onder andere afscheid werd genomen van de oude scheepsraad bestaande uit Jeltje, Jorrit en Sietske en de nieuwe scheepsraad bestaande uit Steffie, Yke en Wouter werd geïnstalleerd. Zij zullen vanavond na de veiling en vóór het eten (als het allemaal tenminste een beetje opschiet met de grote schoonmaak die nu gaande is) hun eerste vergadering hebben met Martin en Jaap. Ik vind het een mooi systeem en volgens mij werkt het heel goed dat je eigen leeftijds- en groepsgenoten de regels deels maken en handhaven. Verder heeft Marijke zich even kort voorgesteld aan de groep en bij de mededeling dat ze iedereen ging leren filmen zag ik al een mooie glinstering komen in een aantal paren oogjes. Ik denk dat ik zelf ook maar even als een brave leerling in haar les ga zitten! We laten haar nu eerst even rustig acclimatiseren, want het is allemaal nogal overweldigend als je zomaar ineens vanuit een druilerig en koud Nederland middenin de warme Cariben zit op een boot met 44 nog onbekenden! Zodra haar ziel ook geland is (zoals mijn moeder ook vaak zegt op vakantie) sta ik als eerste in de rij om alles te leren over de camera!

Zaterdag 17 december

Gister kwamen we eind van de middag aan op Martinique. Wat een contrast met Dominica zeg. Overal huizen en flats langs de kust, zeilboten, waterscooters, surfers enkiters om ons heen. We zijn voor anker gegaan bij Fort au France en de kinderen aan het werk gezet met het opruimen van hun hut alvorens er gewisseld zou worden van wachten, klassen en hutten. Anne is samen met de scheepsraad de controle gaan uitvoeren en hierbij werd ditmaal vooral extra aandacht besteed aan hygiëne. Dus elk stofrandje, vuiltje in de was en op de vloer werd meegenomen in de beoordeling. Ik schaam mij diep, maar ik moet opbiechten dat de kamer van Sacajawea en mij een welverdiende dikke onvoldoende kreeg. Wij waren de slechtste hut en moesten dus als straf, tot grote hilariteit van de leerlingen, alle WC's schobben. Hierna hebben we de leerlingen achtergelaten in de capabele handen van Ben en Lambert en ben ik met Anne, Elskarin, Joost, Jaap, Sacajawea, Kes en Martin aan wal pizza gaan eten. We hadden ontzettende mazzel toen we na het eten geleid door heerlijke muziek terecht kwamen op een straatfeestje ter ere van het 1-jarige bestaan van een prachtige galerie. Een swingende 8-koppige carribische band en mega-boeiend publiek van allemaal arti-farti mensen deed ons lekker dansen. Dit was voor ons achten echt de kers op de taart en een heerlijke manier om even te ontspannen. We waren na middernacht weer terug op de boot, nadat we door Anne bijna de bijboot uitgeslingerd waren op de terugweg.

Vanmorgen hebben we even een korte grote schoonmaak gehouden en is iedereen naar de wal gegaan. Ik had zelf geen behoefte meer aan Martinique, dus ben lekker met Anne samen aan boord gebleven en heb een beetje de schoonmaakster uitgehangen en verder heerlijk gelezen en gezwommen in de rust van een lege boord. Om half zes 's avonds was iedereen weer aan boord en hebben we alles weer zeevast moeten maken. Rond zeven uur was Martin weer terug van het vliegveld, waar hij onze freelance-camerajournalist Marijke had opgehaald. Zij zal de komende vijf weken bij ons blijven en de kinderen alles gaan leren over video's maken en korte films, zodat we straks allemaal kunnen vastleggen wat we meemaken. We hebben heerlijk buiten gegeten, cous-cous, en de eerste kennismakingsgesprekken met haar gevoerd. Ze vertelde dat ze wel met een lichte spanning hiernaartoe was gevlogen en benieuwd was hoe ze als nieuwkomer in zo'n groep terecht zou komen die elkaar al zo'n lange tijd kent. Ik heb zo'n vaag vermoeden dat het geen enkel probleem zal zijn, aangezien de combinatie van haar open en vriendelijke persoonlijkheid met onze kids zeker een goede match moet zijn!

Vrijdag 16 december

We zijn zojuist na 3 prachtige dagen Dominica weer weggevaren op weg naar Martinique, zonder Heleen die we wel weer op Bonaire zullen ontmoeten. Gisterochtend zijn we afgezet op de steiger en in 3 busjes gestapt met de gidsen en chauffeurs van Seacat. David was onze chauffeur in het busje en het prototype van een gezellige, dikke levensgenieter die ons alles wist te vertellen over het leven op Dominica. Onder andere vertelde hij ons tijdens de rit naar de Boiling Lakes toe dat het eiland 365 rivieren had, één voor elke dag van het jaar, 12 watervallen, één voor elke maand, en 7 vrouwen per man voor elke dag van de week één. De grapjes gingen door toen hij benadrukte dat je ramen open moest zetten voor de natural airco en toen hij ons vroeg of wij nog een keertje op en neer wilden lopen voor hem tijdens de hike, dan kon hij fijn relaxen onder een boompje in de schaduw.

Na een kwartiertje lopen kwamen we aan bij heerlijk koel poeltje welke werd gevuld door een riviertje dat zich een weg door de rotsen had gebaand en hierdoor een kloof had gevormd waar je doorheen kon zwemmen. Hier hebben we Renée en Yke achtergelaten, omdat die fysiek niet in staat waren om de steile beklimming te doen. Vervolgens hebben wij van tien tot twee hijgend, zwetend, maar vooral genietend van al het natuurschoon om ons heen het pad door de jungle gevolgd. Deze bracht ons eerst in de Dead Valley waar de zwavelgeur en grote dampwolken je tegemoet komen en waar de gidsen ons insmeerden met de modder en uiteraard een rauw ei kookten in één van de vele hete stroompjes. Wat een oerkrachten zie je daar om je heen en wat voel je je dan nietig ten opzichte van het natuurgeweld naast je. Veel scenes van Pirates of the Carribean zijn trouwens opgenomen op Dominica, dus mochten jullie een beetje sfeer willen proeven van wat wij hebben meegemaakt, ren dan even naar de videotheek! Onze chauffeurs hadden trouwens ook Orlando Bloom en Johnny Depp rondgereden, dus met een beetje fantasie konden we doen alsof we op dezelfde stoel zaten als waar zij ook op hadden gezeten, hoe cool...! De lunch om twee uur was bij het eindpunt van het pad, oftewel aan de rand van het op één na grootste Boiling Lake ter wereld. Niet dat we er erg veel van konden zien, aangezien het vooral heel veel rookdampen, kolkingen en bubbels en bellen waren die ons het zicht enigszins benamen.

Op de terugweg hebben we nog heerlijk liggen badderen in de natuurlijke hot-tubs en rond 18:00uur was ook het laatse deel van de groep weer terug bij Yke en Renée om daar nog even lekker af te koelen in de poel. Het was al aardig donker geworden, waardoor we prachtige vuurvliegjes konden zien rondvliegen. Nadat we met de busjes weer terug waren gebracht en de kids nog even in de lokale supermarkt zich te goed hadden gedaan aan snoep en snacks werden we op de boot getrakteerd op heerlijke schnitzels van Kes en de kapitein. Seacat heeft nog een hapje en een drankje meegedaan en is onder luid applaus van de kinderen uiteindelijk weer naar de wal vertrokken. Ik ben zelf direct naar bed gegaan en begreep van de anderen dat iedereen volledig stuk was en dat de leerlingen voor het eerst sinds lange tijd allemaal vóór half elf al lagen te slapen.

Mijn oude blessure aan mijn kuiten en achillispezen speelde na deze intensieve hike helaas wel weer op, dus heb ik vandaag erg rustig aan gedaan. Het gaat alweer stukken beter nu na wat pijnstillers en zalfjes, maar de frustratie dat ik hier waarschijnlijk de rest van mijn leven rekening mee dien te houden en dus niet met elke wandeling mee zal kunnen gaan wordt er niet minder door. We varen nu met een wacht-indeling van 3 uur per wacht in een paar uurtjes naar Martinique, een dagtochtje dus als het ware. We voeren wat mentoren-gesprekken vandaag over alle binnengekomen post met betrekking tot toetsen en planners. Eind van de middag zullen we Martinique bereiken. Het weer is aangenamer geworden en het koelt lekker af dankzij de wolkjes aan de horizon.


Pagina laatst bijgewerkt door Mappits op 3-01-2012 8:25