Maandag 31 oktober

Het is nu zeven uur 's ochtends en aangezien mijn interne klok nog op zomertijd staat, was ik een half uur geleden klaarwakker. Het ideale moment dus om even aan mijn website te werken, want alle jeugd slaapt natuurlijk nog. Ik zal blij zijn als we uit deze haven weg zijn, want niet alleen ikzelf begin het wel gezien te hebben in Cherbourg, ook de kinderen zijn erg onrustig en drukker en luidruchtiger dan ik ze tot nu toe heb meegemaakt. Gisteravond kon ik niet eens in de gemeenschappelijke ruimte blijven zitten met ze, want ik werd helemaal doof en gek. Ze piepen straks wel anders als we met een goeie windkracht over de Golf van Biskaje beuken!

Gistermiddag heb ik een fijn middagje met Martin en Anne samen gehad. Ik heb ze geholpen bij allemaal klusjes aan boord. Technisch en praktisch bezig zijn kan af en toe zo goed zijn voor je mentale rust. Ik weet nu veel beter alles te vinden in de machinekamer en heb de grootste Baco die ik ooit heb gezien in mijn handen gehad (en dan bedoel ik geen cuba libre). De eerste les spaans moest ik er wel voor laten schieten, maar gelukkig heb ik wel onthouden van mijn eerdere lessen hoe ik mezelf moet voorstellen. Na het eten ben ik met Sacajawea naar de McDonalds om de hoek gelopen. Niet omdat we heel erg veel in hadden in een cheeseburger en de Curry van Kes niet te eten was (ben nog altijd zo verbaasd hoe lekker onze kok voor zoveel man kan koken met hulp van onze kinderen), maar omdat ze hier WiFi hebben (vertaald voor mijn mama en andere internet-leken "gratis internet").

Het was echt heel grappig om op een zondagavond tussen alle franse hang-pubers en hongerige gezinnen in te staan en alleen een koffie en een thee te bestellen. Helaas bleek de capaciteit van McDonalds gelimiteerd te zijn en kon ik dus niet mijn website uploaden. Wel even het nieuws over SAS bekeken en volgens mij zijn we lekker veel in de media geweest, leuk! Nu nog even snel wasje draaien voordat die ook vol is met puber-kleding! Duim even allemaal mee dat we morgen een fijne noordwester hebben, zodat we met goeie ruime wind de golf van Biskaje over kunnen steken!

 

Zondag 30 oktober

Zo, de kinderen zijn de wal op, dus even tijd om het verhaal bij de werken na een heerlijk warme en rustige douche (eens in de drie dagen douchen doet je dat wel weer heel erg waarderen). De vrijdagavondwacht verliep voorspoedig en ook de zaterdagochtendwacht was prima. Ik leef wel een beetje tussen alles door voor mijn gevoel, want ieder groepje heeft zijn eigen eet-, slaap- en dagritme. We hebben wat zeilen gehesen en gestreken tijdens de wachten, maar eigenlijk alleen maar op de motor gevaren, want de wind komt nog altijd uit het zuidwesten en laat dat nou precies de richting zijn die wij op moeten. Volgens de weersvoorspelling komt er ook wat storm aan, dus Martin (de kapitein) besloot gister dat we in Cherbourg een paar dagen in de haven gaan liggen.

Gisteravond rond acht uur hebben we het anker uitgegooid en bij hoog water om half elf konden we door de sluizen de haven binnenvaren. De Regina Maris paste nog maar net tussen de wallen door en de kinderen (die inmiddels allen ook zelf al een tijdje achter het roer hebben gestaan) waren zwaar onder de indruk van de stuurmanoeuvres van Martin. Nadat alle kinders tot rust waren gekomen ben ik samen met Elskarin, Martin, Ben en Anne even de lokale cafeetjes gaan bekijken. Echt pitoresque kun je Cherbourg niet noemen en de mensen die er wonen zijn op zijn zachts gezegd een beetje eigenaardig. Kes en Joost hebben de disco uitgeprobeerd en vrienden gemaakt met wat tattoo-artiesten. We hebben het niet te laat gemaakt en dankzij het ingaan van de wintertijd en het extra uurtje later ontbijten konden we er toch nog een fijn lang nachtje van maken.

Vanmorgen hebben we na het ontbijt de grote schoonmaak gehouden benedendeks en bovendeks. Na de lunch hebben we de kinderen vrij gegeven om deze eerste aanlegplek te ontdekken. Bij terugkomst beginnen we met de eerste les spaans. Het is heel gek, maar ik voel me nu al zo'n ontzettende zee-vrouw. Ik krijg aan wal last van een draaierig gevoel en een deining onder mijn benen, terwijl ik er aan boord geen last van heb. We zijn nu nog geen 24 uur aangemeerd en ik mis de wijdsheid van de zee al behoorlijk. Ben benieuwd of ik over een half jaar nog wel op land kan wonen! Zaterdag brandoefeningen.

 

Vrijdag 28 oktober

Na het calibreren van ons kompas gister zijn we tijdelijk in de vissershaven van IJmuiden gaan aanleggen. Het was nog onzeker voor iedereen of we die avond nog gingen varen, of pas de volgende ochtend. Martin, de kapitein vertelde ons bij het eten dat we uiteindelijk dan toch gingen vertrekken. Door de wacht-indeling werd mijn wacht de eerste wacht die daadwerkelijk de zeilen kon hijsen. Onder leiding van Ben, onze stuurman en met hulp van de andere wachten die nog wakker waren konden we de klus klaren en voor het eerst zonder motor vooruit komen! Heerlijk! Met een zuidoostelijk windje van ongeveer 4 Bf zouden we niet heel ver komen, maar het was beter dan hier maar blijven liggen wachten. Heerlijk rustig tot twaalf uur gezeild en ondanks dat de volgende wacht te laat kwam opdagen voor de wissel (een doodzonde aan boord!!!) heb ik nog heerlijk geslapen die nacht en lekker een paar uurtjes liggen schommelen in mijn hutje.

Helaas draaide de wind halverwege de nacht door naar pal zuid en heeft de wacht na ons de zeilen weer moeten laten zakken en de motor moeten starten. Vanmorgen hadden we dus niet zoveel te doen, maar we hebben heerlijk afgewassen en gekookt en ik mocht zelfs aan het roer staan. Na onze wacht en na de heerlijke warme lunch van 12 uur ben ik even lekker een paar uurtjes gaan bijslapen. Nu is het inmiddels half zeven en nog altijd hebben we geen wind. Het zonnetje is vanmiddag wel gaan schijnen en heeft ons dus een een mooie zonsondergang gegeven. Het blijft wel koud aan dek en ik ben blij dat ik mijn mooie nieuwe zeilpak kan aantrekken tijdens de wachten.

Yoram, Yke, Evie, Meilin, Floris, Siebrand, Koen, Wouter, Renée, Anna en ik worden steeds beter in elkaar warm houden met thee, koffie, goeie verhalen en slechte teksten. De communicatie onderling en de coordinatie van de taakverdeling ging de tweede keer ook veel beter dan de eerste keer. Eens kijken hoe dat straks zal gaan! Zal Ben ons meer kunnen bijbrengen over navigatie en logboek invullen?

 

Donderdag 27 oktober

We zijn los!!! We liggen nu voor de sluizen bij IJmuiden rondjes te draaien om het nieuwe kompas te calibreren. Gelukkig is het een redelijk grote boot, want misselijk worden van rondjes draaien is natuurlijk wel een beetje genant als echte zeeziekte op de loer ligt.

Afgelopen vrijdag ben ik met Kes de kok en alle docenten (Sacajawea, Jaap, Joost en Peter) uiteraard glansrijk geslaagd voor mijn examen Basic Safety. We hebben ontzettend veel lol gehad in het zwembad van Enkhuizen. Met dry suits aan moesten we een aantal simulatie oefeningen doen om te weten hoe je moet handelen als je een schip in nood hebt moeten verlaten. Vlot inklimmen en omtrekken, samen zwemmen in de krokodil-houding... etc. Daarna heb ik mijn vuurwerk-angst trachten te overwinnen door een nood-flare (vuurpijl) de lucht in te schieten. Helaas stond ik uren later nog een beetje te trillen, maar wel met een gevoel van trots.

Zaterdag hebben we afscheid genomen van de familie en vrienden van de bemanning en zondag zijn we met de Regina Maris van de Silodam naar de Javakade gevaren en hebben daar de leerlingen laten inschepen. De eerste week aan boord was een feit en het was al tot me doorgedrongen dat we in zeer korte tijd al een erg hechte band hadden opgebouwd met alle bemanningsleden en docenten samen. Ondanks alle stress, slaaptekort en het keiharde werken om alles nog op tijd in orde te krijgen voor alle kids en hun ouders bleef het blije en positieve gevoel overheersen.

Op dinsdagavond werd dat gevoel echter bruut gestoord doordat Peter (onze natuur- & wiskunde) docent van de trap viel en zijn enkel brak. Na een nacht in het ziekenhuis kon hij dus vlak voor vertrek uiteindelijk toch neit meer mee. Was weer lang geleden dat ik een traantje had weggepinkt, maar woensdagochtend op de Javakade stond ik met het docenten met kletsnatte wangen afscheid te nemen van zo'n essentieel onderdeel van ons team. We moesten echter wel door zonder hem en na nog een dag keihard klussen, regelen, opruimen en poetsen met de kinderen konden we vanmorgen eindelijk vertrekken.

Rond half tien kwamen de eerste ouders en pers zich al melden bij de boot. Uiteindelijk zijn we om elf uur afgemeerd vanuit Amsterdam richting IJmuiden. Jeugdjournaal, NOS-Nieuws, RTL, Hart van Nederland en kranten zoals NRC, Volkskrant, Trouw en AD liepen tussen kinderen en ouders door in een poging om ons allen te interviewen en beste shots te krijgen. Het voelde zo heerlijk om niet meer aan de kade te liggen, dat ik me er persoonlijk niet zo heel erg veel mee bemoeid heb. Ik heb een paar reporters verteld over het onderzoek en wat ouders nog gerustgesteld.

Rond half 1 waren we al in IJmuiden en daar stonden papa en Juke en mijn buren Martin en Christine al te wachten langs de kade. Na een uur was ik er alweer klaar mee dat we weer aan land lagen en ik was dan ook dolgelukkig toen we rond half 4 richting sluis voeren. De ouders bleven maar zwaaien en een aantal kids aan boord bleef maar snotteren, zodat het wel eeuwig leek te duren dat afscheid. Tijdens dit eerste stuk waren de wachtindelingen al van kracht. dus toen de 12 tot 4 wacht werd afgelost hebben Joost, Sacajawea en ik ons ook bij een wacht gevoegd. Sacajawea heeft de hondenwacht (4 tot 8) gepakt, Joost de slaapritme op zn kop wacht (12 tot 4) en voor mij bleef de afwaswacht over (8 tot 12).

Je loopt 4 uur op en 8 uur af, dus ik moet elke ochtend en avond tussen 8 en 12 wacht staan. Dit betekent dat alles op de boot dan door mijn wach-team geregeld moet worden. Na achten 's ochtends en 's avonds betekent dat de afwas doen, naast het varen en navigeren, en tevens rond elf uur de warme lunch voorbereiden. We slapen dus op de fijnste uurtjes, maar moeten er wel veel voor doen.

 

Donderdag 20 oktober

Het avontuur is begonnen! Afgelopen maandag moesten we na de lunch direct door naar de Medische Keuring voor "Sea-men". Oren, ogen, plas, longen, tanden, etc. alles werd gecontroleerd. Rare gewaarwording, maar wel fijn om dan te horen dat de APK-keuring van je lichaam weer gedaan is en boven verwachting zeer goed weer geacht. Deze keuring was nodig om dinsdag de Basic Safety Training te kunnen beginnen.

Na drie dagen Fire fighting and Prevention, First Aid and General Safety on board a Sailing Vessel in zowel theorie als praktijk voelen wij ons met het docententeam klaar om morgen (vrijdag) het examen in te gaan. We zullen dan eerst in een zwembad met reddingsvlotten aan de slag gaan en dry-suites etc. en vervolgens de dag afsluiten met een theorie-examen. De Regina Maris is verder een fantastisch mooi schip met een heerlijke bemanning. We voelen ons allen eigenlijk al vrij snel onderdeel van de crew en het schip zelf is al bijna een echt tweede huis geworden.

Het is een hele drukke eerste weekje geweest met de Training van half negen tot half zes in Enkhuizen elke dag waren we elke avond pas rond half zeven terug aan boord. Na het eten hadden we de hele avond elke avond vergaderingen en teambuilding. Ergens slaap inhalen moet hopelijk nog wel lukken voordat alle leerlingen aan boord komen. Daarom blijft dit eerste bericht aan de korte kant en duik ik straks lekker mijn bedje in. Onder de pics kun je beelden zien van de training. Morgen worden er foto's gemaakt van onze acties in het zwembad en zaterdag zal onze familie aan boord afscheid komen nemen, om vervolgens op zondagochtend vervangen te worden door onze leerlingen!


Pagina laatst bijgewerkt door Mappits op 26-11-2011 12:01